เท่าไหร่?

#บันเทิงไปกับซ้อแปดตวด

.

เท่าไหร่?

.

หลังจากที่เจ้ส่งลูกค้าหน้าร้านจบแล้ว ก็ได้แก่เวลา เปลี่ยนเสื้อผ้า กลับบ้าน

.

เฮ้ออออ จบไปอีก 1 คืน ช่วงนี้ อะไรๆ ก็ไม่แน่นอน ลูกค้ามีบ้าง ไม่มีบ้าง ตัวเลือกก็เยอะ ขายฮาอย่างเจ้ เริ่มจะอยู่ยากขึ้นทุกวัน

.

ระหว่างที่เจ้กำลังจะถอดส้นสูง 4 ” ที่แสนจะเมื่อยออก เพื่อเปลี่ยนเป็นผ้าใบแสนสบาย

.

.

รับงานไหม? ประโยคคำถามที่มาจากข้างหลัง เจ้าของเสียงคือนักร้องบนเวทีรอบดึกนั่นเอง

.

เจ้ทำหน้างงๆ เราเคยเห็นเค้าบนเวที อาจจะมีเจอกันบนโต๊ะลูกค้าบ้าง

.

งาน /งานไปนอนนะเหรอ? เจ้ย้อนถามไปในประโยคที่เข้าใจ

.

ก็ประมาณนั้นแหละ เค้าเป็นเพื่อนกับแฟนเราเอง คืนนี้เค้ามาจากสิงค์โปร์

.

เค้าอยากได้ผู้หญิง ผอมๆ สูงๆ หุ่นดีๆ พูดภาษาพอได้ นอนเสร็จ พรุ่งนี้เค้าพาไปซื้อของด้วยนะ

.

ต้องอยู่ด้วยกันทั้งคืนเลยเหรอ? แล้วต้องทำตัวยังไง?

.

ก็ไม่ต้องทำไรนะ ถ้าสนใจก็ไปตามที่อยู่โรงแรมนี้เลย กลับบ้านไปเปลี่ยนชุด เผื่อชุดพรุ่งนี้กลางวันด้วยก็ดีนะ แต่งหน้าเบาๆก็พอ

.

เจ้ยังยืนงงๆอยู่ ตกใจ แปลกใจ กึ่มๆ คิดอะไรไม่ออก ได้แต่พูดไปคำเดียวว่า

.

เท่าไหร่!!!!!!

.

รู้ตัวอีกทีก็หน้าโรงแรมแล้ว เป็นโรงแรม ที่คนทั่วไปโดยเฉพาะต่างชาติ มาเปิดนอน เจ้ได้ที่อยู่พร้อมเบอร์ห้อง พร้อมเบอร์ลูกค้า และรูปถ่ายในโทรศัพท์ ของนักร้องคนนั้น

.

คือบอกตรง ขอดูหน้าหน่อย จะเสียตัวทั้งทีก็อะนะ

.

พอไปถึงเจ้ก็เดินดุ่มๆไป เพื่อจะขึ้นลิฟท์ พอเข้าไป อ้าว ลิฟท์ต้องใช้การ์ด กำ หน้าแหก ไม่เคยมานี่หว่า ก็เลยโทรเข้ามือถือ ลูกค้าคนนั้น ระหว่างรอก็หาที่นั่งที่ล็อบบี้

.

นั่งไปซักพัก เจ้าหน้าที่เดินมาหา ถามว่าจะมาหาคนที่พักอยู่ห้องเบอร์นี้ใช่ไหม? ให้มาด้านนี้ก่อน

.

เจ้าหน้าที่ให้ รปภ พาเจ้ไปด้านหลังโรงแรม เดินลึกเข้าไปจะมีออฟฟิศเล็กๆ มืดๆ เจ้แปลกใจ เริ่มใจคอไม่ดี มันจะพากูไปไหนวะ?

.

พอไปถึง เจอพนักงานบอก มีบัตรมาป่ะ!!! พูดกับเราด้วยน้ำเสียงห้วนๆ เราก็งงๆ บัตรประชาชนเหรอคะ?

.

ไม่เคยมาที่นี่เหรอ มาครั้งแรกเหรอ ซักพักก็มีผู้หญิงเดินเข้ามาอีก 2คน พอเค้าเดินมาก็ส่งบัตรให้พนักงานทันที

.

เอ้า เร็วๆซิ เสียเวลาจริง ผู้หญิงคนนั้นหันมาว่าเจ้ คือไรยังไง มาหาคนที่พักโรงแรมหรูขนาดนี้ แล้วทำไมกูต้องมายื่นประวัติตรงนี้วะ!!!

.

แต่พอเริ่มสังเกตุผู้หญิงที่มาทีหลัง ก็เริ่มเข้าใจ นาง 2 คนเป็นสไตล์ ชะนีพัทยา หรือไม่ก็ชะนีสุขุมวิท

.

โหยยยย นี่คืนนี้ กูได้โดนรวมจัดหมวดหมู่ เป็นกระหรี่แบบเต็มตัวแล้วซินะ คือลูกค้ามันกลัวกูว่างั้น

.

ใจนึงก็อยากจะกลับ อายมาก สมุดเล่มนั้น มันเหมือนประทับ ชื่อนามสกุลเจ้ ว่าเจ้ เคยมาเป็นกระหรี่เต็มตัวที่นี่

.

ลงบันทึกประจำวันในการเป็นกระหรี่ของคืนนี้เสร็จเรียบร้อย ก็โดนปล่อยตัวจากด้านหลัง มาสู่ด้านหน้า

.

เสร็จแล้วก็มาเอาบัตรคืนที่นี่นะ

.

แม่งยึดบัตรด้วย แสรดดดดดด

.

หลังจากเจ้ขึ้นไป บอกเลย ว่าเอาแต่เงียบ สั่งเหล้ากิน อาบน้ำ แล้วก็นอนเฉยๆ เฉยๆจริงๆ มันบอกไม่ถูก หาคำตอบให้ตัวเองอยู่ ว่ากำลังทำอะไร

.

ลูกค้าแม่งก็เอาๆ หลุดๆ ก็เข้าใจอะนะ อีนี่นอนเป็นศพ แถมของๆมันยังใหญ่ยาว เท่านิ้วก้อยเจ้ อะไรๆก็ไปกันใหญ่

.

แต่ม้านนน ก็ยังเอาจนเสร็จจนได้

.

พอมันเสร็จ เจ้ลุกขึ้นแต่งตัวอยากกลับบ้าน ไม่ค้าง ไม่ต้องมาพากูไปซื้อของ พอ!!! กูอยากกลับบ้าน

.

พอเจ้จะกลับ มันก็บอกว่า เดือนหน้ามันจะมาอีก มันบอกให้เรากลับมาหามันอีก ที่นี่ที่เดิม

.

เจ้รีบสะบัดหน้ากลับไปหามัน แล้วตะโกนใส่มันไปเลยว่า

.

ถ้ามึงจะให้กูมาอีก กูขอค่าอายรปภ เพิ่มอีก 2 หมื่น เป็น 5 หมื่น จบนะ!!!!

.

ลูกค้า:……. OK  OK

.

แม่งโอเคอย่างเดียวเลย เพราะประโยคนั้นเจ้พูดภาษาไทย

.

#ซ้อแปดตวดพบกันอังคารพฤหัสบดีเสาร์อ่านย้อนหลังได้ที่บทความเวปสังสรรค์คลับ
ภาพประกอบจาก Pinterest ไม่เกี่ยวกับเนื้อหาเรื่องสั้น
.
www.sungsunclub.com:Thai night Society
ติดต่อโฆษณา Line @sungsunclub

 

 

 

Share This: