หักหลังโคโยตี้ 021 คุยกับชักโครก EP.2 (END)







หักหลังโคโยตี้ 020 คุยกับชักโครก EP.2 (END)

ความเดิมตอนที่แล้ว ก็พูดถึงงาน งานที่อยากมีความเจริญก้าวหน้า อาชีพโคโยตี้ก็เหมือนกัน

ตอนนี้เราไม่ได้อยู่โมเดลลิ่งแหละ หลังจากโดนให้ไปทำงานตามร้านที่บางครั้งก็ไม่มีมาตราฐานเอาซะเลย

พอเราเริ่มคุ้นชินกับงานกลางคืนเราก็หางานเอง คล้ายๆดังแล้วแยกวง หรือ ปีกกล้า ขาแข็งแล้วอะไรประมาณนี้

ไม่ต้องหาร้านให้เราแล้ว เราหาเอง ได้ขยับเข้ามาทำงานร้านๆนึงย่านเอกมัย มาทำร้านนี้ คุยกับชักโครกแทบทุกวัน

อาจจะเป็นเพราะว่า ตับเราชินชากับเหล้า แบล็ค มากกว่าร้านนี้ ขายชีวาส ตับเราเมาเลยต้องทำการประมวลใหม่

4-5แก้วช๊อต เมาแล้ว ร้านนี้จะมีอุปกรณ์การขายเพิ่มขึ้นอีกอย่าง ที่เราไม่คุ้นชิน เรียกว่า”คราฟ”หรือเหยือกน้ำเล็กๆ

การกินเพียวของร้านนี้คือการกินเหล้าผสมน้ำนิดหน่อย ใส่น้ำแข็ง เทเหล้าเยอะๆ แลดูเหมือน รสหวาน ทานง่าย แต่

โหดร้าย กว่ามากนะ เพราะที่นี่แก้วร็อค(แก้วร็อค คือแก้วผสม เหล้ากับมิ๊กเซอร์)แต่ที่นี่คือแก้วน้ำเปล่าเอาไว้ตบตูด

กินเหล้า กินในแก้วช๊อต ที่เทเหล้าจากคราฟ ยกบ่อย ยกตลอด อารมณ์แบบหนังจีน ข้าขอคาราวะ 1จอก

กันทั้งคืน ทำงานมาได้ซักพักก็หวยออก ร้านนี้จะมีอยู่โต๊ะนึงมาทุกปาร์ตี้ มาทุกศุกร์ เสาร์ มาทีไรก็นั่งอยู่โซฟาตัวเดิม

วันนั้นมีโอกาสได้ไปนั่ง บรรยากาศภายในโต๊ะมีลูกค้า3คนเป็นคนสิงค์โปร์2คน ไทย1คน สิงค์โปร์พูดไทยได้นิดหน่อย

คิดว่าคงทำงานในไทยแหละ เพราะมาบ่อยเหลือเกิน เรียกเด็ก 6คนทุกครั้งที่มา ต้อง6คน กฏเหล็กที่จะนั่งโต๊ะนี้ได้คือ

ต้องเล่นเต๋าโกหกเป็น ต้องสูง ต้องกินเหล้าเพียวได้ และไม่มีการนั่งซ้ำครั้งที่2 เมาห้ามหาย ให้นอนตายที่โซฟา

ไม่งั้นจ่ายดื่มเอง นี่คือกฏที่เราฟังจากเซล์ลคร่าวๆก่อนพาเราไปนั่ง ฟังแล้วหลอกหลอนมาก เดินเข้าไปยืน

ยกมือไหว้ สาวๆที่กำลังรุมทึ้ง ครบคู่อยู่แล้ว ก็หันมามอง พรึบ!!! กดดันตั้งแต่ยังไม่ทันนั่ง ก็ครบแล้วนี่หว่าประกบ

ซ้าย ขวา จะเอาตูมาทำม้ายยยยย นั่งปุ๊ป ลูกค้าสิงค์โปร์ถามเลย กินข้าวมารึยัง เราก็ต้องมีมารยาท แหม๋…..นั่งครั้งแรก

ก็ต้องบอกว่าเรียบร้อยแล้วคะ จริงๆกินนมมากล่องเดียว เริ่มแรกกวาดสายตาไปโดยรอบ มีขวดเหล้าวางอยู่บน

โต๊ะ6ขวด แก้วช็อตที่มีเหล้าเต็มเปี่ยม เต็มเปี่ยมจริงๆนะคะ คือเค้าเอาจานมารองเลย เวลาเทเหล้าจะเอาแก้วช๊อตไว้

ในจานแล้วเทเหล้า แล้วลูกค้าไทยจะเป็นคนเทเองไม่ให้ใครหน้าไหนเทเลย นางจะหวงมาก ลูกเต๋าคนหละชุด

แบงค์ร้อยจำนวนนึงเสียบใส่แก้ว ตั้งไว้ตรงกลาง รู้เลยว่าโต๊ะนี้ต้องบันเทิงเริงใจแน่นอน กติกามีอยู่ว่า เล่นเต๋าโกหก

ลูกค้าสิงค์โปร์เล่น1คน เด็กเล่น7คน ใครโดนลูกค้าจับ ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ ก็จะได้ตังค์100 (สำหรับคนที่ไม่เข้า

ใจ เล่นไม่เป็น ลองไปศึกษาเอาคะ มันส์มาก แก้เบื่อได้เป็นอย่างดี หลายโต๊ะนะคะที่ติดเล่นมาก มาถึงเล่นๆ เขย่าๆ<br><br>

เอาเป็น เอาตายไม่เคยเงยหน้ามองเวทีหรอกว่ามีอะไร555+ อะ จะ ลำบากหน่อยตรงถ้าแพ้ต้องกินอีชีวาส แก้วปริ่มๆ

เนี่ย โหดมาก คะเด็กใหม่ ในที่ทำงานใหม่ก็โดนต้อนรับอย่างอบอุ่น จำได้ว่ากินไป5ช๊อต 3ช๊อตแรกโดนติดกันเลย

2ช้อตหลังนี่มีระยะห่าง กำลังจะโดนช๊อต6รู้สึกไม่ไหว ก็เลยใช้สเตปเดิม ช่ายยยย ไปคุยกับชักโครก นั่นคือความจำ

สุดท้าย เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ เพื่อนมาเรียก พี่ พี่ กลับบ้าน ตื่นมาสะลึมสะลือ มือซ้ายกำโทรศัพท์ มือขวากำ

แบงค์ร้อย(เมากี่ครั้งโทรศัพท์ไม่เคยหาย55) ตื่นมากลางออฟฟิศร้านเล้ย เหมือนในหนัง เมื่อก่อนแอนตี้มาตลอด

มีจริงเหรอวะแม่งเฟค เมาแล้วทำไรไม่รู้เรื่องเนี่ย โอเคป่าวพี่ ตูจำได้ว่าครั้งสุดท้ายตูเดินไปคุยกะชักโครก กะชักโครก

ไรหละพี่ คนเค้าบอกพี่สลบอยู่ในห้องน้ำ เด็กเสริฟอุ้มพี่ออกมา พี่ก็ไปคุย(อ๊วก)ใส่เสื้อเค้าระหว่างทางตอนแบกขึ้นบันได

มาเนี่ย โอ้วววว นี่ตูพัฒณาถึงขั้นได้คุยกะเสื้อเด็กเสริฟแล้วหรือนี่ T_T
เมษายน 07, 2015,

Share This: