ก้าวสู่ปีที่ 4 กับ SungsunClub(สังสรรค์คลับ) แล้วนะครับ ณ ตอนนี้ถือได้ว่า SungsunClub(สังสรรค์คลับ) เป็นอันดับหนึ่งสำหรับเว็บเกี่ยวกับโคโยตี้ รีวิวสถานที่เที่ยวแนวเล้าจน์อย่างครบถ้วนอัพเดท
     พวกเราสองคนเริ่มเปิดบ้านหลังนี้มาเมื่อ 1 เมย.2551 ด้วยแนวคิดที่ว่า อยากจะให้มีเว็บซักที่นึง ที่มีข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับโคโยตี้อย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นรูปโคโยตี้ ร้านโคโยตี้ เนื่องจากทางทีมงานผู้จัดทำก็เป็นคนเที่ยวโคโยตี้ธรรมดาๆคนนึงที่อยากจะไปเที่ยวในร้านที่ยังไม่เคยไปบ้าง แต่ไม่มีข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับร้านโคโยตี้ ที่จะหาได้ในเว็บไหนเลย หน้าตาน้องๆโคโยตี้ตามร้านที่จะลองไปล่ะ เป็นยังไงก็ไม่สามารถรู้ได้ รวมถึงราคาและโปรโมชั่น ทั้งหมดนี้ทำให้พวกเราสองคนริเริ่มสร้างบ้านหลังนี้ขึ้นมา
     สังสรรค์คลับ บ้านหลังน้อยๆหลังนี้ ได้คอยพัฒนาและปรับปรุงมาตลอด 4 ปี เราไม่เคยหยุดที่จะพัฒนาเพื่อให้ได้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคนที่เข้ามาชม มีเรื่องราวมากมาย มีประสบการณ์ใหม่ มีการพบปะสังสรรค์กัน มีเพื่อนๆมากขึ้น พวกเราสองคนดีใจนะครับที่เพื่อนๆทุกคนเข้ามาเยี่ยมชมบ้านหลังนี้
     ขอบคุณทุกคนนะครับ ที่ร่วมกันเป็นส่วนหนึ่งในบ้านหลังเล็กๆหลังนี้ พวกเราสองคนเชื่อว่า บ้านหลังนี้เติบโตได้ก็เพราะเพื่อนๆทุกคน ถ้าไม่มีเพื่อนๆทุกคน ก็คงไม่มี SungsunClub(สังสรรค์คลับ) วันนี้

     ขอบคุณทุกคนจากใจครับ
     ปิ๊บ , ต๋ง

"Coyote" "Coyoty" "โคโยตี้" อีกหนึ่งอาชีพกลางคืนที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในปัจจุบัน
     "โคโยตี้" คือ...
     "บุคคลที่หาเลี้ยงชีพด้วยเต้นทำเพลงทำนองเร้าใจในแนวเย้ายวนกามารมณ์" - wikipedia
     "หญิงสาวที่ประกอบอาชีพเต้นรำลักษณะคล้ายแดนเซอร์ แต่เน้นในแนวเซ็กซี่บนเคาท์เตอร์หรือเวทีท่ามกลางแสงไฟสารพัดสี ซึ่งนับเป็นอีกหนึ่งจุดขายที่เหมือนจะเป็นสิ่งดึงดูดลูกค้า โดยจะสวมชุดหวาบหวิวเต้นประกอบเพลงที่มีจังหวะเร้าใจ นิยมกันในบาร์ เธค ผับ - panyathai

     โคโยตี้ เริ่มเข้ามาที่ไทยครั้งแรกเมื่อสิบปีที่แล้ว ชื่ออาชีพนี้มาจากชื่อภาพยนตร์ตะวันตกเรื่อง “Coyote Ugly” "โคโยตี้ อั๊กลี่ บาร์ห้าวสาวฮ็อต" ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับหญิงที่ทำงานในสถานบันเทิงและเต้นในบาร์ ฟอร์เต้ สถานบันเทิงแห่งหนึ่งในซอยสุขุมวิท 24 ในช่วงปี พ.ศ. 2545 ได้เริ่มมี "โคโยตี้" เป็นครั้งแรก โดยมีการเต้นบนบาร์และจุดไฟ คล้ายในหนัง

     หลังจากนั้นเจ้าของธุรกิจสถานบันเทิงราตรีในเมืองไทยต่างสนใจการโชว์เต้นในลักษณะนี้ นักเที่ยวราตรีในเมืองไทยก็เริ่มได้สัมผัสกับลีลายักย้ายส่ายตะโพกของ “โคโยตี้” สถานบันเทิงใหญ่ ๆ ตามย่านบันเทิงราตรีดังๆ ในกรุงเทพฯ เริ่มมี "โคโยตี้" มาโชว์กันถ้วนหน้า จำนวนนักเต้นแบบ"โคโยตี้"จึงมีเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยสาวโคโยตี้ในสถานบันเทิงราตรีในเมืองไทยจะมี “เงินเดือน” และ “ค่าดริ๊งก์” จากการนั่งคุยกับลูกค้า และได้พัฒนาการแต่งตัวและวิถีการทำงานจนกลายมาเป็นเหมือนปัจจุบัน เเม้บางสังคมจะมองอาชีพ "โคโยตี้" ในเเง่ลบ เเต่ถ้าไปถาม"โคโยตี้" จริงๆแล้ว พวกเธอกลับเห็นว่างานตรงนี้คือการทำงานสุจริต ไม่ได้ไปขายตัวให้ใครและมีรายได้พอที่จะเลี้ยงตัวเอง จุนเจือครอบครัวและส่งตัวเองเรียน ไม่มีอาชีพใดต่ำ ถ้าทำด้วยใจสูง

     จากการที่ได้สัมผัส "โคโยตี้" มาเป้นระยะเวลา 4 ปีเต็ม พวกเธอก็คือคนธรรมดาครับ ทำมาหากิน ใช้ชีวิตเหมือนคนกลางวันทั่วไป บางคนกลางวันเรียนหนังสือ กลางคืนทำงานต่ออีก หลายต่อหลายคนพลิกวิกฤตของครอบครัว ให้กลับมาอยู่ในสถานะที่ดี จากที่ครอบครัวลำบาก มาเป็นครอบครัวที่มีความสุข พวกเธอเหล่านั้น มีเลือดเนื้อ มีชีวิต มีหัวใจ ได้โปรดอย่าเห็นเป็นแค่สินค้า เอาเปรียบ ดูถูก ใช้เงินฟาดหัว "โคโยตี้" เป็นเพียงอีกหนึ่งอาชีพในสังคมเหมือนอีกหลายๆอาชีพครับ